ورش بوشهر: اگر حال من بد باشد من یک نفر هستم اما اگر حال ایرانجوان بد باشد حال هزاران هوادار بد است. درد سنگینی است، خوش خیالی است که فکر کنیم یک جورهائی میشود این باشگاه پیر و آبروی فوتبال استان را که بیش از ۷۷ سال عمر با عزت را پشت سر گذاشته، سر کار گذاشته و هر چه پیش آید خوش آید پس جواب انتظارات و چشمهای گریان و سرهای فرو رفته در گریبان هواداران و دوستداران این باشگاه معصوم و باصلابت را چگونه خواهیم داد؟ لازم که چه عرض کنم واجب است که همه از آقای استاندار گرفته تا مسئولین ورزشی ، شورا و شهرداری ، فرمانداری و کلیه نهادها و ارگانها به مدیر جوان و مومن این باشگاه حاج سعید مفتخر کمک کنند جوانی که تمام قد برای خوشحال کردن دل ایرانجوان و هواداران و آوردن شور و نشاط به جامعه شهری بوشهر ایستاده است. یک روز حاج سعید امیدوار بود که یک جوان دیگر بنام محسن کواریزاده بوشهری که انصافا او هم مثل یک سپر محکم پشت ایرانجوان را همهجوره گرفته بود و ساپورت مالی میکرد برای او لنگرگاهی باشد، من راجع به بودن و نبودن امسال او صحبتی ندارم اما در همین مدت کوتاه که با او معاشرت داشتهام او را انسانی صادق، شجاع و باگذشت دیدم و فکر نمیکنم با این روحیات حاج سعید را تنها بگذارد، البته صلاح مملکت خویش خسروان دانند، اما این را میدانم که مردمی به شعار نیست به میدان آمدن است و بدون غرض کواریزاده همیشه اهل عمل و میدان بوده است.
شما ممکن است در رویا به یک چیزهایی دسترسی پیدا کنید اما در ریا عملیات غیرممکن است، پس بگذار همه خودمان باشیم و همانطور که هستیم خودمان را تعریف کنیم نه بیشتر و نه کمتر وقتی میخواهی این مُهری که بر پیشانیت نقش بسته مُهر ریا و خودپرستی نباشد باید در عمل نشان دهی که پر از صداقت و راستی و مهربانی هستند وگرنه هزاران بار هم بدور خانه کعبه بگردی حاجی نمیشوی، خیلی وقتها برای رسیدن به قلبها باید خودشکنی کنی همه چیز را ریز کنی و دوباره بسازی. زحمات هم را پاس بداریم و با احترام در مقابل چنین آدمهائی دعاگو باشیم و با توجه به آینده گذشته را فراموش نکنیم.